آرشیو از دیدگاه شعرا

در کنج ویرانه نشسته تنهابابا کجایی وای از جداییبابای مظلومم بابا حسین جاناین قلب کوچکم گیرد بهانهگشته نیلی تنم با تازیانهبنما نگاهم من بی پناهمبابای مظلومم بابا حسین جانبابا خوش […]

ادامه ...

حضرت عشق سرِ دار سلامی دارماز لبِ زخمِ ترک خورده پیامی دارم خیلِ بیعت شکنان نوکرِ بی اجر شدندهمه با وعده ی یک کیسه ی جو زجر شدند چند سالی […]

ادامه ...

شمیم عاطفه در کوچه ها رها شده استدوباره هر شب من رنگ کربلا شده است وزیده در همه جا عطر سیب حضرت عشققسم به ساحت گریه قسم به ساحت عشق […]

ادامه ...

منی که گرم ذکر یا مجیر عشق تو شدماسیر شدم ولی حسین ، اسیر عشق تو شدم آه ، ببین که زینب ، چه ها کشیدهشبیه مادر ، قدش خمیده […]

ادامه ...

سر زده جمال مهتاب همه عالم شده بی تاباومده رو دست لیلا پسر ارشد ارباب شب شب سروره ، دل من ، آروم ندارهآسمون رو زمین ، می باره ، […]

ادامه ...

خون جبین من، که سرازیر می‌شودصوت نوک نیزه، جهانگیر می‌شود پیشانیم به چوبۀ محمل که می‌خوردقرآن روح بخش تو، تفسیر می‌شود هر قطره خون، که می‌چکد از زخم حنجرتآن قطره […]

ادامه ...

گمان نمی کنم این روح پیکرم باشدتنی که مثله شده در برابرم باشد بدن بدن کیست این چنین شده است؟اگر خدای نکرده برادرم باشد …! فدای خواهر مظلومه ای که […]

ادامه ...

ای غایب از نظر، نظری کن به خواهرتزینب نشسته بر سر قبر مطهرت یک اربعین گذشته ولی زنده ام هنوزقامت خمیده آمده سرو صنوبرت نشناختی مرا ز پس این چروکهامن […]

ادامه ...

خنده و هلهله بر چشمِ تَرم رَحم نکردبه غریبیِ من و اشکِ حرم رَحم نکرد هیچ کس حُرمتِ این مویِ سفیدم نگرفتنفسی بر من و سوزِ جگرم رَحم نکرد لشکرِ […]

ادامه ...

نمیشه باورم سرت رو زانومهخورشید عمر من بابا دیگه لب بومه کجابودی بابا،چرانیومدی پیشممگه نگفتی که بدون تو دو روزه پیر میشم

ادامه ...