مقتل

مقتل – شهادت سیف بن حارث و مالک بن عبد سریع

مرحوم ملا حسین کاشفی در روضه الشهداء مینویسد:بعد از شهادت حجاج بن مسروق سیف بن حارث بن سریع با پسر عم خود مالک بن عبد بن سریع گریهکنان به سرعت تمام به پایبوس فرزند خیرالانام شتافتند، آن جناب پرسید که سبب گریه شما چیست؟جواب دادند که ما برای تو میگرییم زیرا میبینیم که دشمنان تو را احاطه کردهاند و دوستان بر دفع ایشان قدرت ندارند.امام علیه السلام در شان ایشان دعای خیر گفت.آن دو مبارز کارزاری سخت کرده و داد نامداری دادند و بسی سوار و پیاده را از عرصه حیات به دروازه فنا و فوات فرستادند و آخرالامر از این ظلمت خانهی پر وحشت و ملال روی به نزهت آباد قرب ملک متعال نهادند.امام علیه السلام بر آن دو نوجوان که با دل پر حسرت از این جهان برفتند گریست و آمرزش ایشان را از حضرت غفور منان استدعا نمود و فرمود: باتصادم مقتضیات تقدیر جز در ساختن و تسلیم شدن چه تدبیر فالحکم لله العلی الکبیر و الیه المرجع و المصیر.نیست کس را ز دست مرگ نجات اکثروا ذکر هادم اللذات [ صفحه ۵۸۴]
برگرفته از کتاب مقتل از مدینه تا مدینه نوشته: جواد ذهنی تهرانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *