مقتل

مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق – امام حسن و حسین از زبان رسول خدا

۱ – قال رسولالله صلی الله علیه و آله: الولد ریحانه و ریحانتای الحسن و الحسین. [۷۲] .- رسولخدا صلی الله علیه و آله گفت: «حسن و حسین، سرور جوانان بهشتند و پدرشان از آنها برتر است.»۳ – عن الحسن بن علی بن ابیطالب علیه السلام قال: سمعت رسولالله صلی الله علیه و آله یقول: انا سید النبین و علی بن ابی طالب سید الوصیین و الحسن و الحسین سید اشباب [ صفحه ۷۴] اهل الجنه و الائمه بعدهما سادات المتقین، ولینا ولی الله وعدونا عدوالله، و طاعتنا طاعه الله و معصینا معصیه الله عزوجل. [۷۳] – از امام حسن علیه السلام نقل است که گفت: شنیدم که رسولخدا صلی الله علیه و آله میگفت: «من سرآمد انبیایم، علی بن ابیطالب سرو اوصیا، حسن و حسین، سرور جوانان جنتند و پیشوایان پس از آن دو، سروان پارسایانند. دوست ما، دوست خدا و خصم ما، خصم خدا و نافرمانی ما، نافرمانی خدا است.»۴ – عن الحسن بن زیاد العطار، قال: قلت لابی عبدالله علیه السلام قول رسولالله: فاطمه سیده نساء اهل الجنه. اسیده نساء عالمها؟ قال: ذلک مریم، و فاطمه سیده نساء اهل الجنه من الاولین و الآخرین.فقلت، فقول رسولالله صلی الله علیه و آله: الحسن والحسین سیدا شباب اهل الجنه؟ قال: هما والله سیدا شباب اهل الجنه من الاولین و الآخرین. [۷۴] – حسن بن زیاد عطار گوید: «به امام صادق علیه السلام گفتم سخن رسولخدا صلی الله علیه و آله را که گفت: «فاطمه» سرآمد بانوان بهشتی است. «پرسیدم: آیا فاطمه، تنها سرآمد زنان هم عصر خویش است؟ گفت: مریم، چنان است؛ فاطمه سرآمد بانوان بهشتی از اولین تا آخرین است. [ صفحه ۷۵] گفتم: این سخن رسولخدا که گفت: حسن و حسین، سرور جوانان جنتند؛ چطور؟ گفت: به خدا که آن دو سرور جوانان جنت از اولین تا آخرینند.»۵ – عن علی بن ابیطالب علیه السلام قال: اخذ رسولالله صلی الله علیه و آله بید الحسن و الحسین علیهماالسلام فقال: من احب هذین و اباهما و امهما، کان معی فی درجتی یوم القیامه. [۷۵] .- حضرت علی علیه السلام گفت: «رسولخدا صلی الله علیه و آله در حالی که دست حسن و حسین علیهماالسلام را گرفته بود، گفت: هر کس این دو، و پدر و مادرشان را دوست دارد، روز رستاخیز، همراه من و در بلندای مرتبهی من قرار خواهد گرفت.»۶ – قال رسولالله صلی الله علیه و آله اذا کان یوم القیامه زین عرش رب العالمین بکل زینه، ثم یوتی بمنبرین من نور طولهما مائه میل، فیوضع احدهما عن یمین العرش و الآخر عن یسار العرش، ثم یوتی بالحسن و الحسین علیهماالسلام فیقوم الحسن علی احدهما الحسین علی الآخر، یزین الرب تبارک و تعالی بهما عرشه کما یزین المراه قرطاها. [۷۶] .- رسولخدا گفت: «زمانی که روز رستاخیز فرارسد، عرش پروردگار جهانیان را با هر زینتی آذین بندند، سپس دو منبر از نور، هر یک به طول صد میل میآورند. یکی بر سمت راست عرش و دیگری بر سمت چپ عرش نهاده میشود. سپس حسن و حسین علیهماالسلام را حاضر میسازند. حسن بر روی یکی از آن دو منبر و حسین بر روی دیگری میایستد. خداوند تبارک و تعالی عرش خویش [ صفحه ۷۶] را با آنها، زینت میدهد، چنان که زن، خود را، با گوشوارهی خویش.»۷ – عن ابن عباس: قال: إن رسولالله صلی الله علیه و آله کان جالسا ذات یوم و عنده علی و فاطمه و الحسن و الحسین، فقال: اللهم إنک تعلم ان هولاء اهل بیتی و اکرم الناس علی فاحبب من احبهم و ابغض من ابغضهم و وال من والاهم و عاد من عاداهم، و اعن من اعانهم، و اجعلهم مطهرین من کل رجس، معصومین من کل ذنب، و ایدهم بروح القدس….ثم التفت الی علی علیه السلام فقال: یا علی! إن فاطمه بضعه منی، و هی نور عینی و ثمره فوادی، یسوءنی ماساءها و یسرنی ما سرها و انها اول من یلحقنی من اهل بیتی فاحسن الیها بعدی، و اما الحسن و الحسین فهما ابنای و ریحانتای و هما سیدا شباب اهل الجنه، فلیکرما علیک کسمعک و بصرک…. [۷۷] .- از ابن عباس نقل است که روزی رسولخدا صلی الله علیه و آله و علی و فاطمه و حسن و حسین نشسته بودند. پیامبر گفت: با پروردگارا! تو میدانی که اینان، اهل بیت من و گرامیترین مردم برای منند، دوستداران آنان را، دوست بدار، و دشمنان آن ها را دشمن بدار، و یار آنان را، یار خصم آنان را، خصم باش، و یاری کنندگان آنان را، یاری کن. آنان را از هر ناپاکی، پاک ساز، و از هر گناهی و خطایی، مصون دار، و یا روح قدسی، تاییدشان کن!پیامبر صلی الله علیه و آله، سپس رو به علی علیه السلام کرد و گفت: یا علی! فاطمه، پارهی تنم، نور چشمم و میوهی دلم است، هر چه که او را بد آید، بدم آید و هر چه او را شاد سازد مرا نیز شاد میسازد، او نخستین کس از اهل بیتم است که بر من میپیوندد، پس از من، [ صفحه ۷۷] به او نیکی کن. حسن و حسین، دو پسر و دو دسته گل سرسبز و خوشبوی منند، آن دو، سرور جوانان جنتند، بایسته است که آن دو برای تو چون گوش و چشمت، گرامی باشند…. [۷۸] . [ صفحه ۸۵]
برگرفته از کتاب مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق از محمد بن علی ابن بابویه ترجمه محمد صحتی سردرودی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *