حوادث، وقایع، هجرت

وقوع قیام در مکه بعد از حادثه کربلا

لشکریان شام به فرمان یزید و فرماندهی مسلم بن عقبه، شهر پیامبر صلی الله علیه و آله را به ویرانهای تبدیل کردند و پس از قتل عام و جنایاتی شرم آور، برای سرکوبی قیام مکه آهنگ حرم خدا نمودند.مسعودی مینویسد: مسرف [۱۰۰] پس از قتل و غارت و اسارت و اعمال زشت دیگر که در مدینه مرتکب شد، از آن جا با سپاه خود، که همه شامی بودند، آهنگ مکه نمود تا به فرمان یزید، ابنزبیر و مردم مکه را سرکوب نماید، این واقعه به سال ۶۴ ه ق رخ داد.وقتی سپاه یزید به محل رسیدند، مسرف – که لعنت خدا بر او باد – بمرد و حصین بن نمیر فرماندهی لشکر را به عهده گرفت. [۱۰۱] ابنزبیر با یارانش به بیرون شهر آمدند و اندکی مقاومت کردند، اما در مقابل لشکر [ صفحه ۷۷] جرار او، تاب مقاومت نیاوردند و به مسجد الحرام پناه بردند. [۱۰۲] .حصین تا نزدیکی شهر مکه آمد و شهر را به محاصرهی خود درآورد. ابنزبیر به کعبه پناهنده شد و بدین عنوان، شهرت یافت. لشکر شام از کوهها و بلندیها به وسیلهی منجنیق و عرابهها، مکه را زیر آتش گرفتند. سنگ منجنیقها و عرابهها به خانهی کعبه میخورد و همراه آن آتش، که به وسیله پارچههای کتان آغشته به نفت پرتاب شده بود، مشتعل میگشت.کعبه آتش گرفت و سوخت و بناهای آن ویران گردید. اما ناگهان صاعقهای بلای جان لشکریان یزید شد و یازده نفر از منجنیق داران را سوزاند. این واقعه به روز شنبه سوم ربیع الاول سال ۶۴ اتفاق افتاد. یازده روز پس از این جنایت، یزید بن معاویه از دنیا رفت. [۱۰۳] .فراریان جنگ حره و گروهی از خوارج و ازارقه و شخصیت نیرومندی همچون مختار ثقفی به یاری ابنزبیر و مردم مکه شتافتند. ابنزبیر و تعدادی از یارانش از جمله مختار، از کسانی بودند که مسجد الحرام را پایگاه دفاع و پناهگاه خود قرار داده و از آن جا با دشمن درگیر میشدند.وه که چه جنایتی! مگر این قوم ماجرای اصحاب فیل را در قرآن نخوانده بودند؟ مگر جنگ با کعبه کار آسانی بود؟ تبهکاران اموی اساس کار خود را بر محور اسلام نهاده بودند. ابوسفیان و دیگر امویان در عصر پیامبر (ص)، قریب بیست سال با آن حضرت جنگیدند. فرزند او، معاویه، با علی علیهالسلام از در ستیز درآمد و سپس فرزندش، یزید، این چنین در مقابل [ صفحه ۷۸] اسلام و خدا و کعبه موضع گرفت.ابنزبیر و هوادارانش همچنان در محاصره مقاومت میکردند و رفته رفته وضع آنان خطرناکتر میشد تا آن که خبر مرگ یزید به حجاز رسید. به دنبال این خبر، لشکر شام متلاشی شد و اوضاع به هم ریخت.حصین بن نمیر با ابنزبیر کنار آمد و در محلی به نام «اسطج» در بیرون مکه با او ملاقات کرد و بدین صورت، قیام مکه پیروز شد. ابنزبیر هم، که خود را خلیفه مسلمانان قلمداد کرده بود، بر اوضاع مسلط گردید. [۱۰۴] .حصین به ابنزبیر پیشنهاد کرد که همراه او و نیروهایش به مرکز خلافت شام بروند تا رسما با ابنزبیر به عنوان خلیفه بیعت کنند. اما ابنزبیر پیشنهاد او را رد کرد و با شتاب به شهر برگشت. امتناع ابنزبیر از قبول پیشنهاد حصین، فرصت مناسبی که وی را به خلافت میرساند، از میان برد؛ زیرا با مرگ یزید و اوضاع آشفتهی دمشق، دست یابی وی به خلافت دور از انتظار نبود.به هر روی مردم مکه گر چه توفیق حضور در کربلا و حمایت از امام مظلوم علیهالسلام را نیافتند، اما شاد بودند از این که پس از شهادت آن حضرت و فاجعهی عاشورا، که یاد آن دلهای مردم حجاز را مشتعل میکرد، زیر بار حکومت ننگین یزید نرفتهاند و در مقابل امویان ایستادهاند. [ صفحه ۸۱]
برگرفته از گتاب پیامد های عاشورا نوشته آقای ابوالفضل اردکانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *