دیدگاه های دیگران

نقد روایت طبری در باره امام حسن و حسین

طبری روایت نموده است: سعید بن عاص – والی کوفه از طرف عثمان – در سال سیام هجری، مازندران را فتح نمود، و در این جنگ عدهای همراه او بودند، از جمله: حذیفه بن یمان و جمعی از اصحاب پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و حسن و حسین علیهماالسلام و عبدالله بن عباس و عبدالله بن عمر و عبدالله بن زبیر و عبدالله بن عمرو بن عاص. [۱۴] . [ صفحه ۳۳] این نقل درست نیست، زیرا امیرالمومنین علیهالسلام به حدی به حسن و حسین علیهماالسلام علاقه داشت که نمیگذاشت در جنگهای خودش شرکت کنند، پس چگونه این دو را با دشمنان به بلاد بسیار دور روانه میکند؟کسی که میگوید: «مرگ او مرا خرد و درهم میشکند» چگونه او را به دست سعید بن عاص اموی میسپارد؟ از کجا معلوم که او را در جنگها، مامور به شرکت در جنگ و یا مبارزه با پهلوانی نکند؟امیرالمومنین علیهالسلام، محمد بن حنفیه، پسر سوم خود را در جنگها وارد میکرد، و علم را به او میسپرد، و بر او سخت گیری میکرد. در تاریخ آمده که محمد گریه کرد و گفت: ای پدر! دو برادر مرا کنار میگذاری و مرا به سمت مرگ روانه میکنی؟ فرمود: آن دو، پسر پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم و تو، پسر من هستی [۱۵] .پس روایت طبری در عصر امویها برای عظمت دادن به آنان و کاستن از مقام دو سید جوانان اهل بهشت ساخته شده است.
برگرفته از کتاب تاریخ سید الشهدا ء (ع)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *