از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت امام حسین (ع) – شد در حریق ظلم زمین و زمان سیاه

شد در حریق ظلم زمین و زمان سیاه
پوشید در عزای حسین آسمان سیاه

هر سو شهید خفته به خون است و مانده ام
با چشمی از مشاهده این و آن سیاه

داغش چنان عظیم که صبح زمانه شام
سوگش چنان غریب که روز جهان سیاه

با چشم دل نگاه کن اجزای روزگار
پوشیده اند در غم او همچنان سیاه

ماییم و سیر واقعه ای تا همیشه سبز
ماییم و روزهای غمی بی گمان سیاه

زینب میان معرکه می گشت در پی اش
در پهنه ای که بود کران تا کران سیاه

ناگاه دیدگان وی افتاد بر حسین
شد آسمان مقابل آن دیدگان سیاه

آن لحظه بزرگ در آیینه زمان
تصویر روشنی است که شد ناگهان سیاه

گفت ای زمین مگرد که محور شکسته شد
وی آسمان بسوز و ببار و بمان سیاه

ای کوفیان که آتش دوزخ خریده اید
این بود رسم دعوتتان رویتان سیاه

این آب مهر مادر ما بود ای فرات
رویت در این مقابله تا جاودان سیاه

یا ایها الرسول ببین این حسین تست
این آفتاب خسته خونین حسین تست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *