از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت امام حسین (ع) – این دشت خسته وارث گل های پرپرست

این دشت خسته وارث گل های پرپرست
یعنی که کربلای تو دیگر معطّرست

یعنی که کربلای تو با خون وضو گرفت
آنجا که اقتدا به نمازی رهاترست

پر می کشد کبوتر سرخی که تا ابد
بانگ گلوی کوچکش الله اکبرست

فریاد می شوی که کسی یاری ات کند
مثل همیشه گوش زمین و زمان کرست

آه ای طلوع سرخ، که بعد از تو هر غروب
خورشید یک حقیقت در خون شناورست –

سر برده ام به سجده ولی در طریقتت
سر می نهد به عشق هر آن کس که بی سرست

“یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب
کز هر زبان که می شنوم نامکرّرست…”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *