از دیدگاه اهل بیت

روایات در ارث حسنین از پیغمبر

حسن و حسین ـ علیهما السلام ـ وارث کمالات علمی، روحی، اخلاقی، و جسمی پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ بودند. مردم در سیما و رفتار و روش آنها پیغمبر را می دیدند، و عظمت و روحانیت او را تماشا می کردند. چنانچه مکرر گفته شد وجود پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ نسبت به حسنین ـ علیهما السلام ـ کانون مهر، اشفاق، نوازش، لطف، و رحمت پدرانه بود. آنها را دوست می داشت و می بوئید و می بوسید، و زبانشان را می مکید بر دوش مبارک خویش سوارشان می کرد. شخصاً از آنها پرستاری می فرمود. آنها را پسر خود می خواند. از گریه آنها ناراحت می شد. آنها را روی سینه خود می خوابانید. از شنیدن اسمشان لذت می برد. در کوچه، در خانه، در مسجد، در حضور صحابه و مردم، در هنگام سخنرانی، خطبه و در حال نماز، حسنین ـ علیهماالسلام ـ مشمول مراحم مخصوص پیغمبر بودند.اخباری که در کتب معتبر اهل سنت است، همه حکایتی از این عواطف پاک است. این مهربانیها در عین حال که نمونه ای از تواضع و فروتنی فوق العاده و سادگی زندگی پیغمبر بسیار با عظمت اسلام بود، تمرکز عواطف شدید پدرانه ی او را در حسنین، و فاطمه زهرا ـ علیهم السلام ـ نشان می داد. چون از پیغمبر خدا صادر میشد که در همه کمالات در حد اعتدال، و استقامت بود، و محبت و رضا او را هیچگاه بر آن نمی داشت که از سخن راست، و حقیقت کلمه ای بیشتر بگوید، دلیل کمال لیاقت، و صلاحیت، و شایستگی حسنین بود زیرا تعبیراتی پیغمبر در حق آنها می فرمود و اوصافی را برای آنها می گفت که تنها عواطف و احساسات پدرانه نمی تواند آن تعبیرات را تجویز نماید، و معلوم بود که پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ در سیمای آنها یک سر الهی مشاهده می کرد.بر حسب احادیث شریفه ثقلین، و احادیث امامان، و احادیث سفینه، و احادیث بسیار دیگر که ما در تالیفی که در اثبات حجیت فقه شیعه، و وجوب رجوع به احادیث امامیه در احکام نوشته ایم آنها را ذکر کرده و صحت اسناد و دلالت آنها را واضح و آشکار ساخته ایم؛ حسن و حسین ـ علیهماالسلام ـ وارث علوم پیغمبر و هریک، در عصر خود رهبر حقیقی امت اسلام و حافظ آفتاب جهانتاب شرع بودند.امام و وصی و جانشین پیغمبر یکی از صفات برجسته اش همین است که میزان تعادل و اعتدال امور باشد، و در حقیقت مرکزی است که واماندگان راه حقیقت و کُند روها به آن مرکز سوق داده می شوند تا عقب نمانند و فاصله آنها با امام که پیشرو قافله ی خداپرستان است زیاد نشود، و تندروهای افراطی به آن مرکز برگردانده می شوند تا شتاب خارج از حد، سبب گمراهی آنها نشود. و این است حقیقت معنای کلام پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ در ذیل بعضی احادیث صحیحه ی ثقلین:«فَلا تُقَدِمُو هُما فَتُهْلِکُوا وَ لا تَقْصُروُا عَنْهُما فَتُهْلِکُوا وَ لا تُعَلَمُوهُمْ فَانَهُمْ اَعْلَمُ مِنْکُمْ» [۷۵] .بر فران و عترت مقدم نشوید، که هلاک می گردید، و از آنها عقب نیفتید، که هلاک می شوید، و به عترت چیزی نیاموزید زیرا آنها از شما داناترند.پس حسین ـ علیه السلام ـ بی شبهه وارث علم و کمال پیغمبر ـ صلی الله علیه وآله وسلم ـ است و همه مردم به علم و دانش او محتاج بودند.بر حسب روایات متعدد که در کتابهای معتبر نقل شده فاطمه ی زهرا ـ سلام الله علیها ـ در مرض موت پدرش، حسن و حسین را نزد آن حضرت آورد، و عرض کرد: یا رسول الله این دو پسران تو هستند آنها را ببخش و عطائی مخصوص فرما، یا به آنها چیزی به ارث عطا کن!پیغمبر فرمود: به حسن عظمت و بردباری می بخشم، و به حسین جود و مهربانی.و در روایت دیگر است که فرمود: به این بزرگ (یعنی حسن) مهابت و حلم بخشیدم و به آن کوچک (یعنی حسین) محبت و رضا. و در حدیث دیگر است که فرمود: اما حسن، پس هیبت و آقائی من برای اوست، و اما حسین، پس از برای اوست جود و جرات من [۷۶] .این احادیث، گوشه ای از کمالات و اخلاقی را که حسن و حسین از جد خود ارث برده اند نشان می دهند.و سر این تعبیرات اشاره به روش های خاص حسن و حسین و چگونگی رهبری و برنامه های آنها و تصدیق روش هر دو است تا مردم بدانند که سرچشمه و منبع این دو روش ماموریتهای دینی، و تکالیف خاصی است، که پیغمبر با وحی الهی آنها را به آن مکلف ساخته بود و هر دو روش از روش پیغمبر و سیره ی او جدا نیست، و گرنه حسن و حسین هر دو جامع تمام کمالات اخلاقی و وارث جد و پدر، و حافظ دین و قرآن مقدس بوده اند.
برگرفته از کتاب پرتوی از عظمت امام حسین نوشته آقای لطف الله صافی گلپایگانی ﮔﻠﭙﺎﯾﮕﺎﻧﯽ ﻪّ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *