اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین یزید بن حُصَیْن

نام وی به صورتهای یزید «۳»، زید «۴»، بُرَیْر «۵» و نام پدرش حُصَین «۶»، حُضَیْر «۷»، خُضَیْر «۸» و عبدالله «۹» آمده است.
شیخ طوسی رحمه الله، بی آن که بر شهادتش در روز عاشورا تصریح کند، او را از اصحاب امام حسین علیه السلام، بر شمرده است «۱۰». برخی نویسندگان در شرح حال او چنین نوشتهاند:
یزید بن حُصَیْن هَمْدانی مشرقی، مردی شریف، عابد، زاهد و از شجاعان کوفه بود. در جنگها یاد و نامی داشت. او از بهترین شیعیان بود. با مسلم بن عقیل بیعت کرد؛ و
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۴۰۰
هنگامی که قیام وی به شکست انجامید، از کوفه خارج گردید و خود را به امام حسین علیه السلام رساند؛ و پیوسته با آن حضرت بود. وقتی آب را بر اردوگاه امام حسین علیه السلام بستند، با اجازه امام علیه السلام، نزد عمر سعد رفت و با او در این باره به گفت و گو پرداخت، شاید از این کار دست بردارد. اما سخنانش در نفس بد سگال پسر سعد، اثر نکرد.
روز عاشورا، در صف یاران امام حسین علیه السلام، به پیکار با دشمنان پرداخت و پیش از ظهر به شهادت رسید «۱». فاضل در بندی رجز زیر را به او نسبت داده است:
انا یَزیدُ ما انا بِالفاشِلِ اضْرِبُکُمْ عَنْ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِ
ضَرْبَ غُلامٍ ارْجَحِی بَطَلِ حَتَی الاقِی یَوْمَ حَشْرِی عَمَلیِ «۲»
من یزیدم که هنگام جنگ، ترسو نیستم، همچون جوانی شجاع در دفاع از حسین بن علی علیه السلام، شما را با شمشیر میزنم، تا این که به روز رستخیز عمل خویش را دیدار کنم.
در زیارت منسوب به ناحیه مقدسه، بر این شهید بزرگوار، چنین درود فرستاده شده است:
السَلامُ عَلی یَزیدِ بْنِ حُصَیْنِ الْهَمْدانِی المَشْرِفیِ القارِی، المُجَدِلِ بِالْمَشْرَفِیِ «۳»
سلام بر یزید بن حصین هَمْدانی مشرقی، همو که قاری قرآن بود و دشمن را به تیغ مَشْرَقِی «۴» بر خاک میافکند.
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۴۰۱
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *