اصحاب و شاگردان

اصحاب امام حسین معلی بن حنظله غفاری

منابع کهن نام وی را در شمار شهیدان کربلا نیاوردهاند. ولی مولف «اسرار الشهاده» میگوید:
وی پس از طرماح بن عدی روانه میدان کاراز شد «۳» و این چنین رجز خواند:
«قَدْ عَلِمَتْ حَقاً بَنُو غِفارِ وَ خِنْدَفٌ بَعْدَ بَنی نِزارِ
بِاَ نَنِی اللَیْثُ لَدَی الغُبارِ لاضْرِبَنَ مَعْشَرَ الفُجارِ
بِکُلِ، عَضْبٍ ذَکَرٍ تَبارِ ضَرْبَاً وَ جیعاً مِنْ بنی الاخیارِ
رَهْطِ النبیِ السادهِ الابْرار «۴»
قبیله غفار و خندف و نزار باور دارند که من هنگام انگیزش غبار جنگ، شیری هستم که با شمشیر بر آن برای دفاع از خاندان نبوت، گنهکاران را ضربت سخت میزنم.
سپس به نبرد با سپاه ابن سعد پرداخت تا آنکه نیزهاش شکست. آنگاه شمشیر از نیام کشید
پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص: ۳۶۲
و به جنگ ادامه داد و شمار بسیاری از آنها را کشت. سرانجام ضعف بازوانش را فرا گرفت و از اسب فرو افتاد. سپاهیان ابن سعد او را محاصره کردند و به شهادت رساندند. «۱»
برگرفته از کتاب پژوهشی پیرامون شهدای کربلا نوشته آقای عبد الحسین ﺑﯿﻨﺶ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *