اخلاق و فضائل

امام حسین علیه السلام و سوره فجر

امام حسین علیه السلام و سوره فجر

از جواد محدثی، که در مجله بشارت، سال دوم، شماره چهارم (نشریه قرآنی ویژه جوانان) از ص ۱۲ – ۱۵ چاپ شده است.

مؤلف نخست با ذکر روایتی از امام صادق علیه السلام که سوره فجر را سوره امام حسین علیه السلام نامیده است، با طرح این دو پرسش: چرا سوره فجر، سوره حسین بن علی علیه السلام است؟ مگر در سوره فجر، چه موضوعی مطرح است که با سیدالشهدا تناسب دارد؟ در مقام ارائه پاسخ برآمده، پس از بیان اجمالی محتوای این سوره و فساد و تباهی قوم عاد، ثمود و فرعونیان و نیز لجاجت آنان در برابر دعوت پیامبران الهی، که برای نجات ایشان مبعوث شده بودند، به سرنوشت شوم آنان اشاره کرده است. آن ‌گاه تلاش بنی ‌امیه را برای نابودی دین خدا با کوشش اقوام یاد شده، همانند دانسته، آورده است که وقتی طغیان امویان نیز به اوج خود رسید، موجی از خون، از کربلا به راه افتاد و سلطه آنان را همانند اقوام یاد شده از میان برد.

نگارنده، نهضت حسینی و خون شهیدان کربلا را فجری دانسته است که سبب شکافته شدن دیوار ظلمت ستم امویان شد و در واقع، امام حسین علیه السلام با عاشورای خویش، فجری از ایمان، عقیده و حریت را در این تاریکی ظلم، پدید آورد و نیز – نفس مطمئنه حسین علیه السلام – در این فجر عاشورا به ملکوت خدا و بهشت برین پر گشود.

نویسنده، جمله‌های پایانی مقاله را به سخنان آیت اللّه طالقانی اختصاص داده است که: – گویا ائمه معصومین علیهم السلام از این جهت، این سوره را سوره حسین علیه السلام نامیده‌اند که قیام و شهادت آن حضرت، در آن تاریکی طغیان، مانند طلوع فجر، از نو منشأ حیات و حرکت گردید. خون پاک او و یارانش به زمین ریخت و نفوس مطمئنه آنها با فرمان – ارجعی – و با خشنودی به سوی پروردگار شتافت -.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *